Lokacja wsi datowana jest na rok 1310 z polecenia biskupa Eberharda z Nysy, tego samego, który lokował Lidzbark Warmiński w roku 1308. Pierwsze informacje na temat kościoła pochodzą z roku 1402, ale następną świątynię wybudowano w II połowie wieku XV i nieznany jest los poprzedniej. Pewne jest natomiast, że w XVI wieku nie było tu ani księdza, ani też parafii i dopiero biskup Marcin Kromer włączył Błudowo do społeczności wikariuszy katedralnych, który podjęli nad nim opiekę.
Kościół, który stoi do dnia dzisiejszego został wzniesiony w roku 1703, natomiast drewniana wieża w 1718 roku. Konsekracji dokonał biskup sufragan Michał Remigiusz Łaszewski 21 czerwca 1723 roku.
Jest to budowla murowana z cegły z niewielkim użyciem kamienia.
Mimo, że wybudowano ją w stylu barokowym (wskazuje na to skromny detal), to w swoim ogólnym wyrazie wykazuje średniowieczny charakter, ale jeśli przyjrzeć się cegłom, to widać różnicę... ta ma inny układ niż gotycki - tzw. blokowy, gdzie kładziono rzędami naprzemiennie główki i wozówki.
Inną cechą różniącą ją od budowli gotyckich (często salowych) jest fakt, że w rzucie ma wyodrębnione, nieco węższe prezbiterium.
Konstrukcja wzdłuż ścian kościoła podparta jest schodkowymi przyporami, które podkreślają również średniowieczny styl.
Po obu stronach zewnętrznej nawy głównej zauważyłam zamurowane wejścia.
Okna w świątyni, niewielkich rozmiarów zakończone łukiem półkolistym, rozmieszczone są regularnie i osadzone dość głęboko.
Dzięki otynkowanym w szczycie przybudówkom o barokowych, miękkich wykrojach obiekt prezentuje się bardzo malowniczo.
Szczyt wschodni ozdabiają blendy, fryz biegnący przez środek oraz wyrzeźbiona we wnęce muszla świętego Jakuba.
W części zachodniej znajduje się drewniana wieża o pięknych proporcjach i detalu, którą wieńczy izbica przykryta ośmioboczną, gontową iglicą.
Wnętrze przykrywa pozorne (wykonane z desek) sklepienie kolebkowe z lunetami.
Ołtarz główny oraz ołtarze boczne wykonał w roku 1851 w stylu neobarokowym ornecki rzeźbiarz Karol Jaroszewicz, a obrazy namalował Albert Renne z Gdańska.
Ambona późnobarokowa z ok. roku 1740 (pomalowana w roku 1755) o bardzo subtelnej dekoracji rzeźbiarskiej, pasującej charakterem do reszty wyposażenia.
Chór muzyczny z końca XVII wieku z trójbocznym parapetem, ozdobiony dekoracją owocowo - akantową. W głębi widoczne organy o rokokowym prospekcie z roku 1768.
W kruchcie stoi pamiętająca zapewne czasy średniowiecza granitowa kropielnica.
Świątynia stoi na czynnym cmentarzu, jest bardzo interesującym obiektem, który warto obejrzeć. Znajduje się 16 km na południe od Fromborka w kierunku Młynar, na północnym skraju północnej Warmii :)
Mariola Adela Karpowicz
Źródła:
Tadeusz Chrzanowski, Przewodnik po zabytkowych kościołach północnej Warmii, Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne, Olsztyn 1978.
Mieczysław Orłowicz, Ilustrowany przewodnik po Mazurach Pruskich i Warmii, Agencja Wydawnicza "Remix"
Praca zbiorowa, Kościoły i Kaplice Archidiecezji Warmińskiej, tom I, Święta Warmia, Kuria Metropolitarna Archidiecezji Warmińskiej, Olsztyn 1999.
